مرا عهدیست باجانان...

تاریخ اخرین مطلبو که دیدم حیرت زده شدم یعنی 2ماه بیشتره من انقدر درگیر کارای جور واجور بودم که فرصت سرکشی و گذاشتن مطلب جدید نداشتم.

شکر خدا تمام دغدغه هام مربوط به کار خیر از جمله عروسی تنها خواهرم و شب یلدای چندگانه من و خواهر و مهمون بازی های خاص این ایام بود.

الان که من دارم مینویسم حتم دارم تو غرق نوشتن تز پایان نامه و مقاله ات هستی ،میدونی که میتونم کامل تصورت کنم.

بسی دلتنگتم 14روزه ندیدمت و باید 6روز دیگه هم صبر کنم تا 1روز بیای ببینمت و برگردی.

اه از این فاصله و دوری طاقت فرسا.

امروزم که روز جمعه هست و من بس دلتنگ و بی حوصله...

فقط اینو میتونم بگم بعد 4 ماه من رفته رفته بیش از قبل دوست دارم حتی اگه دوری

حتی اگه تموم دلخوشیم این باشه که هر روز به امید شنیدن صدات از خواب بیدار میشم و روزی چندین بار نگاه ساعت میکنم ببینم چقد تا9شب فاصله داره تا من صداتو بشنوم.

بی نهااااایت دوست دارم عشق مهربونم