تو مثل دعای مادرم از ته دل می آیی...

خدمت اون دسته از دوستانی که قدم رنجه فرمودن سری به وبلاگ درویشی بنده حقیر زدن باید عرض کنم که هدفم به اشتراک گذاشتن حال خوش دلم از این موهبت الهی که خدا بعنوان عشق بذرشو تو دلم کاشه هست.خوشحال میشم همراهی شما عزیزان رو داشته باشم.تو این دوره زمونه ای که عشق دیگه معنا نداره و کار آدمی شده دلشکستن،دوست داشتم حالا که به عشق واقعی رسیدم و سرخوشم حال خوش دلم را به اطرافیانم انتقال بدم.عشق من و همسرم یه عشقیه که با شناخت و در چارچوب خانواده بوده.چیزی که به ندرت تو این زمونه باهاش مواجه هستیم.

از اینکه حوصله میکنین نوشته های منو میخونین سپاس گذارم.